Spröök un Schnacks
Wat den een sien Uhl is den annern sien Nachtigall.
Beten Schiet schürt’n Mogen rein.
Dat smeckt as Knüppel op’n Kopp.
Watt’n good Swien is, fritt allens.
Denn een sien Dood is denn annern sien Brod.
Half duun is wegsmeten Geld.
Wo de Köm ringeiht, geiht de Verstand ruut.
Beten scheef hett Gott leef, alto grad is ok man schaad.
Dörch open Döörn kummt keen Deef.
De Appel fallt nich wied vun Stamm, so as dat Schop is ok dat Lamm.
Jedet Huus hett sien Wies, jeder Disch hett sien Spies.
Wat de Buer nich kennt, dat fritt he nich.
De hunnert Johr Water drinkt, ward old dorbi.
Beter’n Luus in Kohl as gorkeen Fleesch.
Schnackt man vun Düwel, is he nich wiet.
Arm un riek, de Dood mokt gliek.
De Mann dörf allens eten, ober nich allens weten.
Dor geiht he hen un singt nich mehr.
De Düwel schitt jümmer op’n gröttsten Hopen.
Je mehr man in Dreck röhrt, je mehr stinkt dat.
Do wat du wullt, de Lüüd snackt doch.
Klei di an’n Mors. Klei mi anne Fööt.
Wat mutt dat mutt, dor geiht keen Wech vörbi.